Ga direct naar de inhoud.

Vrienden van de Werf

Blog december:

Een kille herfstbries.....

Covid19!! Ik kan de naam al bijna niet meer horen. Zo klaar ben ik ermee en ik ben zeker niet de enige. Wat een enorme impact heeft dit jaar op ons leven gehad. Het was/ is niet makkelijk om ons er doorheen te slaan. We moeten wel.

Het was 26 januari... vroeg opgestaan om met Bart en 2 collega's heerlijk te gaan wintersporten in Gerlos. Om een lang verhaal kort te maken het was heerlijk.. Puberaal, met de mannen.. ons even laten gaan. Dat mag toch? Later ben ik nog met mijn zoontje, hij voor het eerst, op wintersport geweest. In Oostenrijk, met het vliegtuig. Fantastisch vond hij het. Geen beperkingen, geen mondkapjes, geen afstand houden. Iedereen liep of gleed langs elkaar.

Toen was het begin maart en het hele corona verhaal begon. Niet wetende dat dit er zo in zou hakken. Geen perspectief in het begin. Stress, van waar het schip ging stranden. Het heette, weet u het nog, een intelligente lockdown. Alle landen rond ons heen gingen dicht. De ziekenhuizen konden het niet meer aan. Iedereen zat in zijn eigen bubbel, totdat gelukkig de besmettingscijfers weer gingen dalen.

Wat waren we blij, dat de kinderen weer naar school konden, wij weer beperkt open mochten. Aan alle onzekerheid was tenminste een eind gekomen. We konden weer doen waar we goed in zijn. Mensen ontvangen, gastvrij zijn en heerlijk eten serveren.Weer zicht op vakantie in de zomer.

Het advies, ga niet naar het buitenland op vakantie als het niet hoeft. Blijf in eigen land. Dat hebben veel mensen opgevolgd. De zomer was druk, te druk soms. Het was gigantisch, met een kleine inhaalslag van de verliezen van het voorjaar. Lange dagen op de werkvloer, eisten zijn tol in september, met die mooie nazomer. Iedereen was tot het gaatje gegaan om de omzet te halen, die nodig was, met het oog op de winter ( lees: tweede golf ). Het was bikkelen, tot op het tandvlees.

Die kwam er. En hoe... Exploderende besmettingscijfers, opschalen, testen tekort, vaccins die allemaal tegelijk klaar zijn, ggd's die het niet aankonden, politieke onduidelijkheden, drukke pretparken en nog steeds de discussie over dat mondkapje... ga zo maar door. We zitten er middenin. De horeca is dicht en er is weer geen perspectief. Niks. Volgens de Koninklijk Horeca Nederland staat 50% van de horeca op omvallen. Dan spreken we maar niet over de evenementen branche, distributie of reisbranche. Het voelt als oneerlijk. Wij willen gewoon doen, waar wij goed in zijn. Mensen ontvangen en laten genieten.

Sinterklaas staat voor de deur. Lekker pepernoten bakken thuis. Ze vinden het zo leuk, dat ik weer meer thuis ben. De bovenverdieping is klaar. Opgeknapt, geschilderd...

Terugdenkend aan de wintersport, dat waren de leukste weken van dit jaar. Nu maar weer sporten in de sportschool. De overtollige energie eruit gooien. Nieuwe ideeen verzinnen. Ik ga naar buiten, jas dicht. Het is kil.

Paul